Ekonomik Takvim

Amerika Birleşik Devletleri'nde Mevcut Ev Satışları, ipotekler (mortgagelar) kapandığında gerçekleşir. İpotek kapanışı genellikle satış sözleşmesinin kapanmasından 30-60 gün sonra gerçekleşir. Kapsam, tek ailelik konutları, kondominyumları ve kooperatifleri içerir.

Çin'de TÜFE sepetinin en önemli bileşenleri Gıda (toplam ağırlığın yüzde 31,8'i) ve Konut'tur (yüzde 17,2). Dinlenme, Eğitim ve Kültür Eşyaları yüzde 13,8; Ulaştırma ve Haberleşme yüzde 10, Sağlık ve Kişisel Eşyalar yüzde 9,6, Giyim yüzde 8,5; Hanehalkı Donanımı, Eşyaları ve Hizmetleri yüzde 5,6; Tütün, Alkollü İçkiler ve Eşyalar kalan yüzde 3,5'i oluşturur. TÜFE sepeti, hanehalkı anketlerine dayanarak beş yılda bir gözden geçirilir. Revizyonlar, Ulusal İstatistik Bürosu'na göre yeni harcama kalıplarını ve ekonomik gelişmeyi yansıtır. Son revizyon 2011 yılında yapılmıştır.

Euro Bölgesi'nde referans faiz oranı, Avrupa Merkez Bankası Yönetim Konseyi tarafından belirlenir. ECB'nin para politikasının birincil amacı fiyat istikrarını korumaktır; bu da enflasyonun orta vadede yüzde 2'nin altında, ancak yüzde 2'ye yakın tutulması anlamına gelir. Uzun süreli düşük enflasyon ve düşük faiz dönemlerinde ECB, varlık alım programları gibi standart dışı para politikası önlemleri de alabilir. Resmi faiz oranı, ana refinansman işlemleri oranıdır.

Çin'in ithalat bileşiminde makineler ve ulaşım ekipmanları ağırlıklıdır ve toplam gelen sevkiyatların yaklaşık yüzde 38'ini oluşturur. Bu kategorideki önemli bileşenler arasında elektrikli makineler ve cihazlar (yüzde 21), karayolu taşıtları (yüzde 4), telekomünikasyon ve ses-görüntü ekipmanları (yüzde 3) ile ofis makineleri ve veri işleme ekipmanları (yüzde 3) yer alır. Çin ayrıca büyük hacimlerde mineral yakıtlar, yağlayıcılar ve ilgili malzemeler (yüzde 17) ithal etmektedir; bunun temel nedeni petrol ve petrol ürünleri (yüzde 13) ile doğal ve işlenmiş gazdır (yüzde 3). Yakıtlar hariç ham, yenilebilir olmayan malzemeler ithalatın yüzde 14'ünü oluşturur; bunun yüzde 9'una metalik cevherler ve metal hurdaları katkıda bulunur. Kimyasallar ve ilgili ürünler toplam ithalatın yüzde 11'ini temsil eder; bunların başında organik kimyasallar (yüzde 3) ve esas şekillerdeki plastikler (yüzde 3) gelir. Diğer ithalat kategorileri arasında çeşitli imalatlı eşyalar (yüzde 7), esas olarak malzemeye göre sınıflandırılan imalatlı mallar (yüzde 7) ve gıda ile canlı hayvanlar (yüzde 4) yer alır. Avrupa Birliği, toplamın yüzde 13'ünü tedarik ederek Çin'in en büyük ithalat kaynağıdır; bunlarda Almanya (yüzde 5) ve Fransa (yüzde 2) önemli katkıda bulunanlardır. Diğer önemli ithalat ortakları arasında Güney Kore, Tayvan ve Japonya (her biri yaklaşık yüzde 8), ardından Amerika Birleşik Devletleri ve Avustralya (her biri yüzde 6) yer alır. Brezilya yaklaşık yüzde 4 sağlarken, Malezya, Vietnam, Rusya ve Suudi Arabistan'ın her biri kabaca yüzde 3, Tayland, Singapur ve Endonezya ise yaklaşık yüzde 2'şer oranında paya sahiptir.

Çin, 1995'ten bu yana istikrarlı bir şekilde dış ticaret fazlası vermektedir. İhracatta makine ve ulaşım ekipmanları—özellikle elektrikli makineler, telekomünikasyon cihazları, ofis makineleri ve endüstriyel makineler—ile imalatlı mallar, tekstil, kimyasallar ve gıda ürünleri öne çıkmaktadır. Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri en büyük pazarlar olup; Hong Kong, Japonya, Güney Kore, Vietnam, Almanya, Hindistan ve Hollanda gibi bölgesel pazarlar da bunları desteklemektedir. İthalat ise makine, enerji ürünleri, endüstriyel hammadde ve kimyasallar tarafından şekillenmekte olup, bunlar ağırlıklı olarak AB, Güney Kore, Tayvan, Japonya, ABD ve Avustralya'dan tedarik edilmektedir. Yüksek katma değerli ihracat ile zorunlu ithalatın bu bileşimi genellikle kalıcı bir dış ticaret fazlasına yol açmakta ve Çin'in küresel bir üretim merkezi ile önemli bir hammadde tüketicisi olarak rolünü vurgulamaktadır.

İhracat, Çin'in hızlı ekonomik büyümesinin uzun süredir kilit itici gücü olmuştur. Son yıllarda makineler ve ulaşım ekipmanları, toplam ihracatın yaklaşık yarısını oluşturmaktadır. Bu kategoride başlıca katkıda bulunanlar elektrikli makineler ve cihazlar (%14), telekomünikasyon ve ses-görüntü ekipmanları (%12), ofis ve veri işleme makineleri (%8) ile sanayi makineleri ve makine parçaları (%5) yer almaktadır. Diğer önemli ihracat grupları arasında çeşitli imalatlı mallar (%23); maddeye göre sınıflandırılan imalat ürünleri (%16) — özellikle tekstil ipliği, kumaş ve ilgili ürünler (%5), metal mamuller (%4) ve demir-çelik (%2); kimyasallar ve ilgili ürünler (%6) ile gıda ve canlı hayvanlar (%3) bulunmaktadır. Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri, her biri toplam sevkiyatın %15'inden fazlasını oluşturarak Çin'in en büyük ihracat pazarları olmaya devam etmektedir. Diğer önemli destinasyonlar arasında Hong Kong, Japonya, Güney Kore, Vietnam, Almanya, Hindistan ve Hollanda (her biri yaklaşık %3) yer almaktadır.

Euro Bölgesi'nde referans faiz oranı, Avrupa Merkez Bankası Yönetim Konseyi tarafından belirlenir. ECB'nin para politikasının birincil amacı fiyat istikrarını korumaktır; bu da enflasyonun orta vadede yüzde 2'nin altında, ancak yüzde 2'ye yakın tutulması anlamına gelir. Uzun süreli düşük enflasyon ve düşük faiz dönemlerinde ECB, varlık alım programları gibi standart dışı para politikası önlemleri de alabilir. Resmi faiz oranı, ana refinansman işlemleri oranıdır.

Amerika Birleşik Devletleri'nde çekirdek enflasyon oranı, tüketicilerin dalgalı gıda ve yakıt maliyetleri hariç tutulmuş bir mal sepeti için ödediği fiyatlardaki değişimleri izler.

Amerika Birleşik Devletleri'nde, mevsimsellikten arındırılmamış Tüm Kentsel Tüketiciler için Tüketici Fiyat Endeksi şu piyasa sepetinin fiyatlarına dayanır: Gıda (toplam ağırlığın yüzde 14'ü); Enerji (yüzde 8); Gıda ve Enerji Malları Hariç Mallar (yüzde 21) ve Enerji Hizmetleri Hariç Hizmetler (yüzde 57). Son kategori şunlara ayrılır: Barınma (yüzde 32), Sağlık Hizmetleri (yüzde 7) ve Ulaşım Hizmetleri (yüzde 6).

Enflasyon Oranı MoM, mal ve hizmet fiyatlarının bir önceki aya göre değişimini ölçer.

GSYH, Birleşik Krallık'ta üretilen mal ve hizmetlerin değerini ölçer. Okuma, aylık bazda (ay üzerinden ay) büyüme oranına atıfta bulunur.

Amerika Birleşik Devletleri'nde, nihai talep için Üretici Fiyat Enflasyonu Aylık, kişisel tüketim, sermaye yatırımı, hükümet ve ihracat amacıyla satılan malların fiyatındaki aylık değişimleri ölçer. Altı ana fiyat endeksinden oluşur: gıda ve enerjiyi içeren nihai talep malları (toplam ağırlığın yüzde 33'ü); nihai talep ticaret hizmetleri (yüzde 20); nihai talep ulaşım ve depolama hizmetleri (yüzde 4); ticaret, ulaşım ve depolama hariç nihai talep hizmetleri (yüzde 41); nihai talep inşaat (yüzde 2); ve genel nihai talep.

ABD'deki perakende satışlar raporu, bir aylık dönem boyunca perakende mal ve hizmet satışlarının toplu bir ölçümünü sunar. On üç ana perakendeci türü vardır: Motorlu taşıt ve parça satıcıları (toplam satışların %20'si), Mağaza dışı perakendeciler (%17), Yiyecek hizmetleri ve içecek yerleri (%14), Gıda ve içecek mağazaları (%12), Genel ticaret mağazaları (%10), Benzin istasyonları (%7), Yapı malzemesi ve bahçe ekipmanı satıcıları (%6), Sağlık ve kişisel bakım mağazaları (%5), Giyim ve giyim aksesuarı mağazaları (%3), Çeşitli mağaza perakendecileri (%2), Mobilya ve ev eşyası mağazaları (%2), Spor malzemeleri, hobi, müzik aleti ve kitap mağazaları (%1) ve Elektronik ve beyaz eşya mağazaları (%1).

Amerika Birleşik Devletleri'nde faiz oranlarını belirleme yetkisi, Federal Reserve Valiler Kurulu (Kurul) ile Federal Açık Piyasa Komitesi (FOMC) arasında paylaşılmıştır. Kurul, bölgesel Federal Reserve bankalarından biri veya birkaçı tarafından sunulan önerilerin ardından iskonto oranlarındaki değişikliklere karar verir. FOMC, merkez bankası parasının istenen düzeyleri veya istenen federal fonlar piyasası oranı dahil olmak üzere açık piyasa işlemlerine karar verir.