Ekonomik Takvim

Japonya'da Hanehalkı Harcamaları Aylık (MoM), tarım, ormancılık ve balıkçılık haneleri de dahil olmak üzere iki veya daha fazla kişilik hanelerin reel olarak tüketim harcamalarındaki (gıda, konut, enerji, mobilya, giyim, sağlık, eğitim, ulaşım, iletişim, boş zaman etkinlikleri vb.) aylık değişimi ifade eder.

Japonya'da Hanehalkı Harcamaları Yıllık (YoY), tarım, ormancılık ve balıkçılık haneleri de dahil olmak üzere iki veya daha fazla kişilik hanelerin reel olarak tüketim harcamalarındaki (gıda, konut, enerji, mobilya, giyim, sağlık, eğitim, ulaşım, iletişim, boş zaman etkinlikleri vb.) yıllık değişimi ifade eder.

Cari İşlemler Dengesi, ticaret dengesi (mal ve hizmet ihracatının ithalattan farkı), net faktör geliri (faiz ve temettü gibi) ve net transfer ödemelerinin (dış yardım gibi) toplamıdır.

Japonya'da faiz oranları, Bank of Japan'ın Para Politikası Kurulu tarafından Para Politikası Toplantılarında belirlenir. BoJ'nin resmi faiz oranı iskonto oranıdır. Para Politikası Toplantıları, toplantılar arasındaki dönemler için para piyasası işlemlerine ilişkin bir kılavuz üretir ve bu kılavuz, teminatsız gecelik call faizine ilişkin bir hedef cinsinden yazılır.

BRC-KPMG Perakende Satışlar İzleyicisi, bir perakendeci örneklemindeki perakende satışlarının gerçek değerindeki değişiklikleri ölçer. İzleyici harcamaların değerini ölçer ve bu nedenle fiyat değişikliklerine göre düzeltme yapmaz. Fiyatlar yükseliyorsa, satış hacimleri satış değerlerinden daha az artacaktır. Fiyat deflasyonu dönemlerinde ise satış hacimleri satış değerlerinden daha fazla artacaktır. Perakendeciler satışlarının değerini ve bir yıl önceki eşdeğer haftadaki satışlarını bildirir. Bu veriler hem toplam hem de 'benzer bazda' (like-for-like) olarak raporlanır. 'Benzer bazda' satış değerindeki yüzde artış, ilgili perakendecilerin satış toplamları üzerindeki satış alanı genişletmesinin etkisini ortadan kaldırır. Örneklem büyük perakendecilere yönelik eğilimli olduğundan, 'benzer bazda' artış genellikle genel harcama kalıpları hakkında daha doğru bir gösterge sağlar; ancak perakende sektörü genelindeki büyüme oranının bir tahmini olarak aşağı yönlü eğilimli olacaktır.

Çin'in ithalat bileşiminde makineler ve ulaşım ekipmanları ağırlıklıdır ve toplam gelen sevkiyatların yaklaşık yüzde 38'ini oluşturur. Bu kategorideki önemli bileşenler arasında elektrikli makineler ve cihazlar (yüzde 21), karayolu taşıtları (yüzde 4), telekomünikasyon ve ses-görüntü ekipmanları (yüzde 3) ile ofis makineleri ve veri işleme ekipmanları (yüzde 3) yer alır. Çin ayrıca büyük hacimlerde mineral yakıtlar, yağlayıcılar ve ilgili malzemeler (yüzde 17) ithal etmektedir; bunun temel nedeni petrol ve petrol ürünleri (yüzde 13) ile doğal ve işlenmiş gazdır (yüzde 3). Yakıtlar hariç ham, yenilebilir olmayan malzemeler ithalatın yüzde 14'ünü oluşturur; bunun yüzde 9'una metalik cevherler ve metal hurdaları katkıda bulunur. Kimyasallar ve ilgili ürünler toplam ithalatın yüzde 11'ini temsil eder; bunların başında organik kimyasallar (yüzde 3) ve esas şekillerdeki plastikler (yüzde 3) gelir. Diğer ithalat kategorileri arasında çeşitli imalatlı eşyalar (yüzde 7), esas olarak malzemeye göre sınıflandırılan imalatlı mallar (yüzde 7) ve gıda ile canlı hayvanlar (yüzde 4) yer alır. Avrupa Birliği, toplamın yüzde 13'ünü tedarik ederek Çin'in en büyük ithalat kaynağıdır; bunlarda Almanya (yüzde 5) ve Fransa (yüzde 2) önemli katkıda bulunanlardır. Diğer önemli ithalat ortakları arasında Güney Kore, Tayvan ve Japonya (her biri yaklaşık yüzde 8), ardından Amerika Birleşik Devletleri ve Avustralya (her biri yüzde 6) yer alır. Brezilya yaklaşık yüzde 4 sağlarken, Malezya, Vietnam, Rusya ve Suudi Arabistan'ın her biri kabaca yüzde 3, Tayland, Singapur ve Endonezya ise yaklaşık yüzde 2'şer oranında paya sahiptir.

İhracat, Çin'in hızlı ekonomik büyümesinin uzun süredir kilit itici gücü olmuştur. Son yıllarda makineler ve ulaşım ekipmanları, toplam ihracatın yaklaşık yarısını oluşturmaktadır. Bu kategoride başlıca katkıda bulunanlar elektrikli makineler ve cihazlar (%14), telekomünikasyon ve ses-görüntü ekipmanları (%12), ofis ve veri işleme makineleri (%8) ile sanayi makineleri ve makine parçaları (%5) yer almaktadır. Diğer önemli ihracat grupları arasında çeşitli imalatlı mallar (%23); maddeye göre sınıflandırılan imalat ürünleri (%16) — özellikle tekstil ipliği, kumaş ve ilgili ürünler (%5), metal mamuller (%4) ve demir-çelik (%2); kimyasallar ve ilgili ürünler (%6) ile gıda ve canlı hayvanlar (%3) bulunmaktadır. Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri, her biri toplam sevkiyatın %15'inden fazlasını oluşturarak Çin'in en büyük ihracat pazarları olmaya devam etmektedir. Diğer önemli destinasyonlar arasında Hong Kong, Japonya, Güney Kore, Vietnam, Almanya, Hindistan ve Hollanda (her biri yaklaşık %3) yer almaktadır.

Çin, 1995'ten bu yana istikrarlı bir şekilde dış ticaret fazlası vermektedir. İhracatta makine ve ulaşım ekipmanları—özellikle elektrikli makineler, telekomünikasyon cihazları, ofis makineleri ve endüstriyel makineler—ile imalatlı mallar, tekstil, kimyasallar ve gıda ürünleri öne çıkmaktadır. Avrupa Birliği ve Amerika Birleşik Devletleri en büyük pazarlar olup; Hong Kong, Japonya, Güney Kore, Vietnam, Almanya, Hindistan ve Hollanda gibi bölgesel pazarlar da bunları desteklemektedir. İthalat ise makine, enerji ürünleri, endüstriyel hammadde ve kimyasallar tarafından şekillenmekte olup, bunlar ağırlıklı olarak AB, Güney Kore, Tayvan, Japonya, ABD ve Avustralya'dan tedarik edilmektedir. Yüksek katma değerli ihracat ile zorunlu ithalatın bu bileşimi genellikle kalıcı bir dış ticaret fazlasına yol açmakta ve Çin'in küresel bir üretim merkezi ile önemli bir hammadde tüketicisi olarak rolünü vurgulamaktadır.

Türkiye'de sanayi üretimi, ekonominin sanayi sektörüne dahil olan işletmelerin üretimini ölçer. İmalat en önemli sektör olup toplam üretimin yüzde 84'ünü oluşturur. İmalat içindeki en büyük alt kalemler şunlardır: gıda ürünleri (toplam üretimin yüzde 16'sı); temel metaller (yüzde 11); motorlu kara taşıtları, römork ve yarı römorklar (yüzde 9); tekstil (yüzde 8); diğer metalik olmayan mineral ürünler (yüzde 6); kauçuk ve plastik ürünler (yüzde 5); kimyasallar ve kimyasal ürünler (yüzde 5); elektrikli ekipman (yüzde 5); giyim eşyaları (yüzde 5); ve fabrikasyon metal ürünleri (yüzde 5).

Türkiye'de sanayi üretimi, ekonominin sanayi sektörüne dahil olan işletmelerin üretimini ölçer. İmalat en önemli sektör olup toplam üretimin yüzde 84'ünü oluşturur. İmalat içindeki en büyük alt kalemler şunlardır: gıda ürünleri (toplam üretimin yüzde 16'sı); temel metaller (yüzde 11); motorlu kara taşıtları, römork ve yarı römorklar (yüzde 9); tekstil (yüzde 8); diğer metalik olmayan mineral ürünler (yüzde 6); kauçuk ve plastik ürünler (yüzde 5); kimyasallar ve kimyasal ürünler (yüzde 5); elektrikli ekipman (yüzde 5); giyim eşyaları (yüzde 5); ve fabrikasyon metal ürünleri (yüzde 5).

ADP Ulusal İstihdam Raporu'nun ön tahmini, özel sektör istihdamındaki haftalık değişimleri yansıtır ve toplam özel sektör istihdamı değişiminin dört haftalık hareketli ortalamasını içerir.

Amerika Birleşik Devletleri'nde, Tüketici Fiyat Endeksi ya da TÜFE, tüketicilerin bir mal ve hizmet sepeti için ödediği fiyatlardaki değişimleri ölçer.

Amerika Birleşik Devletleri'nde, Tüketici Fiyat Endeksi ya da TÜFE, tüketicilerin bir mal ve hizmet sepeti için ödediği fiyatlardaki değişimleri ölçer.

Amerika Birleşik Devletleri'nde çekirdek enflasyon oranı, tüketicilerin dalgalı gıda ve yakıt maliyetleri hariç tutulmuş bir mal sepeti için ödediği fiyatlardaki değişimleri izler.

Enflasyon Oranı MoM, mal ve hizmet fiyatlarının bir önceki aya göre değişimini ölçer.

Amerika Birleşik Devletleri'nde, mevsimsellikten arındırılmamış Tüm Kentsel Tüketiciler için Tüketici Fiyat Endeksi şu piyasa sepetinin fiyatlarına dayanır: Gıda (toplam ağırlığın yüzde 14'ü); Enerji (yüzde 8); Gıda ve Enerji Malları Hariç Mallar (yüzde 21) ve Enerji Hizmetleri Hariç Hizmetler (yüzde 57). Son kategori şunlara ayrılır: Barınma (yüzde 32), Sağlık Hizmetleri (yüzde 7) ve Ulaşım Hizmetleri (yüzde 6).