SEC transfer agent kurallarını 1970'ten beri ilk kez güncelliyor: Blockchain kayıt altına alınıyor

Amerikan menkul kıymetler düzenleyicisi SEC, transfer agent yani pay kayıt kurallarına 1970'lerin sonundan bu yana ilk kapsamlı güncellemeyi içeren bir teklif yayımladı. 1 Eylül'de açıklanan öneri, kağıt kayıtlardan elektronik veriye geçişi düzenlemenin ötesinde, tokenization çağı için de menkul kıymet altyapısını geleceğe hazırlamayı amaçlıyor.

SEC Başkanı Paul Atkins teklifte, kuralların transfer agentların bugün nasıl çalıştığını ya da yarın nasıl çalışacaklarını yansıtması gerektiğini, buna hisse arzlarında ve pay transferlerinde "blockchain teknolojisinin" kullanılmasının da dahil olduğunu ifade ediyor. Bu, tokenization'a blanket bir onay anlamına gelmiyor; zincir üstü kayıt tutmanın gücünün resmen tanınması olarak okunuyor.

İlgili: Tron testnette post-quantum kriptografiyi devreye aldı: Justin Sun duyurdu

Transfer agent neden bu kadar kritik?

Transfer agentlar, kimin neye sahip olduğunun resmi listesini tutan, transferleri işleyen ve DTCC ile birlikte ulusal takas sistemlerinin içinde yer alan kurumlar. Bir hissenin hisse olduğunu kanıtlayan resmi defter onlar. Tokenlar 7/24 işlem görebilir, daha hızlı netleşebilir ve dağıtımı genişletebilir; ancak token, temsil ettiği varlığın kendisi değilse, sonuç asıl sertifikaların etrafında çoğalan dijital sarmalayıcılardan ibaret kalıyor.

1960'ların Paperwork Crisis dersleri

CoinDesk'te yayımlanan görüş yazısında Fairmint CEO'su Joris Delanoue, tarihin bu riski önceden gösterdiğine işaret ediyor. 1960'ların sonunda beklenmedik işlem hacmi artışı, kağıda dayalı manuel takas sistemini çökertmiş; NYSE birikintiyi eritmek için altı ay boyunca çarşamba günleri kapalı kalmıştı. Krizi çözen şey, 1973'te kurulan Depository Trust Company'nin fiziksel sertifikaları tek bir kasada "sabit"leştirip sahipliği elektronik kayıtlarla aktarması oldu.

Delanoue'ye göre bugün de benzer bir risk var: Sahiplik verisi bir token sarmalayıcısı, bir SPV, aracı kurumun iç defteri ve transfer agentın zincir dışı veritabanı arasında bölünürse, "blockchain çağının Paperwork Crisis'i" sahneye kuruluyor. Onun temel sorusu, cüzdandaki tokenin Exchange Act'ın 17A maddesi gereği gerekli resmi defter olup olmadığı: "Bir token özkaynak değildir, ama özkaynak bir token olabilir."

Öneriden öne çıkan talepler

SEC teklifi ayrı bir "kripto transfer agent" statüsü yaratmayı ya da tokenized hisseleri bir sandbox'a hapsetmeyi öngörmüyor; bu da iki katmanlı bir pazarın önlenmesi açısından olumlu karşılanıyor. Delanoue, piyasa ölçeğinde çalışması için üç operasyonel adım öneriyor:

• Önerilen Form TA-2 sorularının zincir üstü yerli kayıtları üçüncü taraf sarmalayıcı modellerden açıkça ayırması; aksi halde pazar tanıdık geldiği için sarmalayıcılara optimize olur.
• Commissioner Hester Peirce'in de değindiği gibi, fiziksel adres zorunluluğu yerine kriptografik kimlik bilgileri ve dijital cüzdanlar gibi modern tanımlayıcılara izin verilmesi.
• Akıllı sözleşme tabanlı ön-işlem kısıtlamalarının, Rules 17ad-30 ve 17ad-31 kapsamındaki uyum yükümlülüklerinin otomatik bir dayatma yolu olarak tanınması.

Dağıtılmış defterin "kontrolü" tartışılırken bir ilkenin bozulmaması gerektiği belirtiliyor: Kamuya açık bir blockchain resmi kayıt olabilir, ancak cüzdan adresi düzenlenmiş bir aracının ikamesi değil. Transfer agent, zincir üstü varlıkları tanımlanabilir sahiplerle eşlemeye ve uyumu uygulamaya devam etmeli.